26/11/06

காந்தி எப்போது கம்யூனிஸ்ட் ஆனார்..?

னிப்படலம் போல மனதில் படிந்திருக்கும் மெல்லிய காதல் உணர்வுகளை
அழகாக காட்சிப்படுத்தியிருந்த திரைப்படம் 'இயற்கை' .அதன் இயக்குனர் ஜனநாதன் எடுத்திருக்கும் 'ஈ' படத்தை கடந்தவாரம் பார்த்தேன்.
உயிர் காக்கும் மருந்துகளை வைத்துக்கொண்டு காசு பார்க்கும் இரக்கமற்ற வியாபாரம் பற்றியும்,உலகை ஆட்டிப்படைக்கும் 'பயோவார்' என்ற மறைமுக யுத்தத்தைப் பற்றியும் வெகுஜன ஊடகத்தில் முடிந்த அளவுக்கு சந்தைப்படுத்தியிருக்கிறார் இயக்குனர் ஜனநாதன்.ஆனால் படத்தின் இறுதி காட்சியில்தான் கொஞ்சம் முரண்படுகிறார்.

வினோதமாக அமைக்கப்பட்ட ஒரு டவரின் உயரத்தில் உலக தொழிலாளர் வர்க்கத்தை ஒன்று திரட்டி புரட்சி செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தை விளக்கி கம்யூனிசம் பேசும் பசுபதி, அதற்கு முந்தைய அல்லது பிந்தைய காட்சியில் காந்தியின் சத்தியசோதனைப் படிக்கிறார்.சத்தியசோதனை படித்துக்கொண்டே,'துப்பாக்கி முனையிலிருந்துதான் அதிகாரம் பிறக்கிறது' என்று மாவோயிசம் பேசுகிறார்.'நான் உங்களை மாதிரி படிச்சவன் கிடையாது..'என்று சொல்லும் ஹீரோ ஜுவாவிடம் 'மக்கள்கிட்ட போ..மக்களைப் படி..அதைவிட வேற பெரிய பாடம் எதுவும் தேவையில்லை..'என்று சொல்லிவிட்டு, துப்பாக்கி குண்டுகளால் தன் மரணத்தை மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

என் கேள்வியெல்லாம் காந்தி எப்போது கம்யூனிஸ்டானார்..? என்பதுதான்.தன் வாழ்நாளில் கம்யூனிஸ்டுகளை ஒரு போதும் விரும்பாத, மக்கள் தன்னெழுச்சியாக திரண்டெழுந்து போராடிய பல சமயங்களில் அதை அஹிம்சை என்ற பெயரால் நீர்த்துப்போக செய்த,தலித்துகளுக்கு இரட்டை வாக்குரிமை முறையை அம்பேத்கார் முன்வைத்தபோது அதை,'இந்து மதத்தை பிளவுபடுத்தும் திட்டம்' என்று சொல்லி நிராகரித்த..தன் வாழ்நாள் முழுவதும் முழு இந்து சனாதானியாகவே வாழ்ந்து மறைந்த ஒருவரை எப்படி ஒரு உண்மையான கம்யூனிஸ்ட்டால் ஆதரிக்க முடியும்..?ஒரு கையில் துப்பாக்கியும் மறு கையில் சத்தியசோதனையும் என்பது தலைகீழ் முரண்பாடாக இல்லையா..?'சரி போகட்டும்.வியாபார சினிமாதானே..' என்று விட்டுவிட முடியவில்லை.இம்மாதிரியான வியாபார சினிமாக்கள் தொடர்ச்சியாக வலியுறுத்தும் கருத்துக்கள், மக்களின் மனதில் ஒரு மேலெழுந்தவாரியான தாக்கத்தையும்,கருத்துருவாக்கத்தையும் ஏற்படுத்துகின்றன.

சினிமா மற்றும் இலக்கிய தளத்தில் சிலர் வெற்றிபெற்ற பின்பு 'இவர் எங்கள் பட்டறையிலிருந்து போனவர்' என்று சொல்லிக்கொள்வதில் நம் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு அலாதி ஆர்வம் உண்டு.இளையராஜா,ஜெயகாந்தன் போன்ற முன் உதாரணங்களும் இதற்கு உண்டு.(மேற்குறிப்பிட்ட உதாரணங்களில் உள்ள இருவருமே தாங்கள் ஒரு கம்யூனிஸ்டாக இருந்ததாக வெளியில் சொல்லிக்கொள்ளவே தயங்கினாலும், அதைப்பற்றி கொஞ்சமும் அலட்டிக்கொள்ளாமல் 'என்ன இருந்தாலும் இந்த சிவப்பு சித்தாந்தம்தானே உங்களை புடம் போட்டுச்சு..' என்று பெருமை பேசுவார்கள் நம் தோழர்கள்).அதைப்போலவே இப்போது 'ஜனநாதனும் எங்களிடமிருந்து சென்றவர்தான்..' என்று சொல்ல ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.ஆக 'புரட்சிபேசும் ஒரு கேரக்டரின் கையில் ஏதாவது ஒரு புத்தகம் இருக்கட்டும்' என்று சத்தியசோதனையை பசுபதியின் கையில் இயக்குனர் கொடுத்ததாக எடுத்துக்கொள்ள தேவையில்லை.எனில் அதற்கான காரணமும் விளங்கவில்லை.'அவர் எங்கள் ஆள்' என்று இப்போது சொல்லும் கம்யூனிஸ்ட்டு தோழர்களாவது ஜனநாதனிடம் கேட்டுச் சொல்வார்களா..காந்தி எப்போது கம்யூனிஸ்ட் ஆனார் என்று..?